Pytania od czytelników
Pszczele produkty od wieków wspierają naszą dietę.
Choć ich zalety są powszechnie znane, warto wiedzieć, jak wprowadzić je do codziennej diety, aby czerpać najwięcej korzyści.
Opublikowaliśmy odpowiedzi na najczęstsze pytania.
Masz pytanie? Napisz do nas.
Czy istnieje miód trujący?
Tak, znane są przypadki zatruć miodem np. powstałym z nektaru rododendronów, który ma właściwości halucynogenne. Spożycie miodu powstałego z tych roślin prowadzi do ciężkiego zatrucia. Na szczęście w naszym klimacie rośliny te występują w znikomych skupiskach więc udział ich nektarów w miodach nie może spowodować komplikacji zdrowotnych.
Jednak ryzyko takie występuje w przypadku miodów importowanych z terenów Turcji, które mogą trafiać do naszego kraju poza kontrolą służb weterynaryjnych. Dlatego tak ważne jest aby znać producenta miodu, który kupujemy i mieć z nim zbudowane relacje oparte na zaufaniu.
Ile miodu dziennie może zjeść dorosły człowiek?
Zalecana dzienna porcja miodu to jedna łyżka. Jest jednak istotne jest, aby miód był zjadany codziennie oraz żeby nie był podgrzewany. Przekroczenie temperatury 42 st. C. powoduje utratę wszystkich witamin i enzymów, które czynią go Prawdziwym Miodem, a nie kolejnym kalorycznym słodzikiem.
Pomimo, że miód w dużej ilości jest ciężkostrawny i może powodować dyskomfort trawienny, to jego maksymalna dzienna dawka nie została precyzyjne określona i zaleca się zastępować cukier sacharozowy (czyli zwykły biały cukier) tradycyjnym miodem. Można więc bez obaw kilkukrotnie przekroczyć zalecaną dzienną dawkę.
Czy małe dzieci mogą jeść miód?
Pediatrzy i większość środowisk związanych z żywieniem, zgodnie zalecają wprowadzenie miodu do diety dzieci powyżej pierwszego roku życia. W przypadku dzieci młodszych (powyżej roku życia) warto wybierać miody wiosenne oraz te o łagodnym smaku.
Szczególnie polecane odmiany to miód mniszkowy, *malinowy, fasolowy oraz kilka innych o łagodnym smaku.
* UWAGA: Różowy kolor miodu malinowego świadczy o obecności dodatkowych soków i syropów. Nektarowy miód malinowy ma jasnożółty kolor, jak tradycyjny miód.
Dzieci mają znacznie większą wrażliwość smakową niż dorośli. Brak w miodzie ostrych czy korzennych nut smakowych oraz brak drapania w gardle, typowego dla miodów powstających w szczycie sezonu, jest właśnie pożądany przez małe dzieci. Jeśli nie dostosujesz miodu do preferencji dziecka, może się ono zrazić do jedzenia miodu.
Więcej na ten temat napisaliśmy w blogu: Miód dla dzieci
Czy miód skrystalizowany jest dobry?
Wartość skrystalizowanego miodu jest najwyższa. W przypadku miodów świeżych, jeszcze płynnych, zaleca się rozpuścić miód w wodzie i pozostawić na kilka godzin, aby lepiej wykorzystać właściwości miodu. Jednak miód łatwo traci swe oddziaływania na skutek temperatury, której wartość krytyczna dla miodu to 42 st. C. Dlatego wybierając miód skrystalizowany, masz pewność, że produkt jest w pełni naturalny i zachował wszystkie swoje pierwotne, naturalne cechy, niczym nie pogorszone.
Kiedy miód powinien być płynny?
W tej sprawie istnieje wiele stereotypowych poglądów. Prawda jest taka, że miód świeżo wyjęty w ula jest płynny (wyjątek stanowi miód wrzosowy, którego krystalizacja następuje jeszcze w komórkach plastra). Później, miód musi się skrystalizować! Proces ten nie ma nic wspólnego z podawaniem pszczołom cukru, jak twierdzą niektórzy. Szybkość krystalizacji jest jedną z cech organoleptycznych miodu, a fakt jej występowania dowodzi, że miód nie został przegrzany.
W jakiej temperaturze miód traci swoje właściwości?
Miód pszczeli traci swoje cenne oddziaływania (aktywność witaminową i enzymatyczną) w temperaturze 42 stopni Celsjusza, a zdolność krystalizacji w 86 stopniach. Jeśli zatem, przed pierwszym miodobraniem w danym roku, nabywasz miód płynny, to możesz mieć pewność, że miód ten został poddany działaniu wysokiej temperatury i jedyne co może Ci zaoferować, to kaloryczność, czyli energię.
Pamiętaj jednak, że prawdziwy miód różni się od innych źródeł cukrów właśnie obecnością aktywnych związków witaminowych i enzymatycznych. Występują one w niewielkich ilościach, ale ich obecność i aktywność (które mogą zostać zniszczone przez rozgrzewanie miodu), stanowią największą wartość przemawiającą za konsumpcją miodu pszczelego.
Cukrzyca a miód. Czy cukrzyk / diabetyk może jeść miód?
Jeden z typów cukrzycy nie toleruje miodu i wówczas żaden miód pszczeli nie jest wskazany. W drugim przypadku miód może być składnikiem diety. Istotne jednak jest by był to prawdziwy miód bez zafałszowań. To właśnie syrop glukozowo-fruktozowy, inwert czy inne rodzaje zafałszowań mogą spowodować wyrzuty insulinowe u osób z zaburzoną gospodarką cukrową.
Prawdziwy miód stosowany u osób z cukrzycą typu II nie powoduje takich problemów i może być bezpiecznie stosowany, m.in. jako zamiennik innych słodzików. Szczególnie polecam go zamiast popularnych słodzików, których negatywny wpływ na organizm został wielokrotnie udowodniony w różnych badaniach.
Czy miód powoduje próchnicę zębów?
Próchnica powodowana jest przez cukry złożone. Ludy pierwotne nie miały kontaktu z cywilizacją, nie znały cukrów rafinowanych, a za słodkości miały owoce i miód, czyli naturalnie występujące cukry proste i nie miały problemów z próchnicą.
Można więc stwierdzić, że miód pszczeli nie powoduje próchnicy, bo zawiera cukry proste – fruktozę i glukozę. Zupełnie inaczej jest w przypadku zafałszowań miodu, czyli przypadków, gdy pszczelarz celem zwiększenia produkcji czy poprawy zyskowności, dokarmia pszczoły cukrem lub dodaje syrop cukrowy do miodu. Ważne, aby kupować miód u zaufanego dostawcy.
Alergia na miód
Czy można być uczulonym na miód?
Alergenność miodu została ustalona na poziomie: 0,000017...% Wielkość ta jednak szybko rośnie, w zależności od terenu z jakiego pochodzi miód, dlatego do miodów importowanych należy podchodzić z dużą rozwagą.
W kwestii alergii na miód trzeba rozważyć uczulenie na dwa rodzaje składników obecnych w miodzie:
1. związki enzymatyczne pochodzące od pszczół,
2. pyłki roślin, z których powstał dany gatunek miodu.
Jeśli po zjedzeniu miodu nektarowego zauważysz objawy alergii, wówczas należy sprawdzić, czy miód nie jest mieszanką miodów krajowych z miodami importowanymi. Miody powstałe w innej strefie klimatycznej, z roślin, których pyłków nigdy wcześniej nie spożywaliśmy, wywołują znacznie silniejsze reakcje alergiczne, niż krajowe miody powstałe z otaczających nas roślin.
Kolejnym krokiem jest sprawdzenie, czy dolegliwości pojawią się po spożyciu miodu spadziowego, który nie zawiera pyłków roślinnych.
Jeśli tak, to alergenem są enzymy pszczół, a nie pyłki roślin.
Wówczas należy zrezygnować z miodu, ponieważ każdy naturalny miód zawiera pszczele enzymy.
Jeśli nie, to alergenem są pyłki roślin.
Wówczas można ograniczyć się do miodów spadziowych lub spróbować miodów powstających w innych okresach sezonu pasiecznego, by wyeliminować udział pyłków roślin, na które jesteśmy uczuleni.
P.S. Pamiętaj, że określenie "miód leśny", to nie to samo co "miód spadziowy".
Czy miód jest alergenem?
Alergia na miód występuje bardzo rzadko. Zazwyczaj towarzyszy ona innym alergiom powietrznopochodnym (pyłki i zarodniki grzybów). Alrgenność miodu jest związana przede wszystkim z zawartością pyłków roślin.
W przypadku uczulenia na pyłki roślin wybieramy miody, które powstają poza okresem kwitnienia roślin nas uczulających lub miody spadziowe, które nie zawierają pyłków kwiatowych.
Miód posiada jeden z najniższych wskaźników alergenności wśród wszystkich produktów pszczelich. Warto wspomnieć, że potencjalna alergenność jest tym większa, im większa jest odległość pomiędzy miejscem zamieszkania konsumenta, a miejscem powstania miodu. Czyli miody krajowe są znacznie mniej alergenne niż importowane z krajów UE i z poza UE. Można być również uczulonym na enzymy pszczele zawarte w miodzie, wówczas każdy miód będzie odradzany jako alergenny.
Uczulenie na pszczoły, a jedzenie miodu
Jad pszczeli i miód to dwa zupełnie odrębne produkty, o biegunowo różnym stopniu alergenności. Jad pszczeli to toksyna zbliżona składem do jadu żmii, której działanie ma na celu wywołać odczyn miejscowy i działać odstraszająco. Miód pszczeli nie pełni takiej roli, ma więc zupełnie inne działanie. Jeśli porównać produkty pszczele, miód posiada jeden z najniższych wskaźników alergenności. Jedzenie miodu nie oznacza braku alergii na propolis czy wspomniany jad pszczeli i odwrotnie, uczulenie na propolis czy opuchlizna powstała po użądleniu, nie zmusza do rezygnacji z miodu.
Jak sprawdzić u dziecka alergię na miód?
Prostym, a zarazem skutecznym domowym sposobem sprawdzania potencjalnej alergenności produktów (również pszczelich) jest rozsmarowanie niewielkiej ilości u nasady płatka ucha (za uchem). Jest to najbardziej wrażliwe miejsce i najłatwiej zaobserwować na nim ewentualną reakcje alergiczną. Rozsądnie też jest zacząć od podania maluchowi w pierwszej dawce niewielkiej ilości miodu.
Pamiętajmy o trzech najważniejszych aspektach:
1. miód wprowadzamy do diety dziecka powyżej pierwszego roku życia,
2. wybieramy miód łagodny (wiosenny),
3. wybieramy miód powstały jak najbliżej stałego miejsca zamieszkania.
Czy pszczoły przesypiają zimę?
Nie, pszczoły jako organizmy żywe potrzebują snu i wiemy dziś, że muszą dla swego zdrowia spać ok 5 godzin na dobę. Jednak nie zapadają w sen zimowy i pozostają aktywne jako społeczność pszczela przez cały rok. Również zimą. Ich zadania w czasie zimy są odmienne od letnich, ale nie mniej ważne dla przetrwania rodziny pszczelej.
Czym karmi się pszczoły w zimie?
Pszczoły nie zapadają w sen zimowy. Głównymi pokarmami pszczół, dającymi im siłę i energię, są miód, pierzga i mleczko pszczele. Nie zabieramy im całego zapasu zimowego. Skoro jednak pszczelarze zabierają im znaczną część pożytków, trzeba nakarmić je czymś innym.
Pozostawiamy im znaczną część uzbieranego pożywienia, a w czasie zimy najlepszym sposobem uzupełnienia są specjalne pasze dla pszczół tworzone z węglowodanów prostych.
Więcej na ten temat napisaliśmy w artykule: „Jak pszczoły zimują”
Pyłek pszczeli (pyłek kwiatowy)
Czy pyłek pszczeli można jeść na sucho?
Suchy pyłek, nawet pogryziony lub zmielony, będzie niemalże niestrawny, a organizm nie przyswoi jego wartości. Należałoby przeżuwać go i namaczać w ślinie przez kilka godzin. Na szczęście od 2023 r. są już badania, które potwierdzają, że jedyną metodą spożywania pyłku pszczelego, zwiększającą skutecznie jego przyswajalność, jest kilkugodzinne namaczanie w szklance wody. Osobiście zachęcam, aby zrobić przyjemny proceder: połączyć zalecaną dzienną porcję pyłku z dzienną porcją miodu, razem w jednej szklance wody. Zapewni to odpowiedni, dopasowany do konsumenta poziom słodkości.
Czy mogę mielić pyłek pszczeli w młynku do kawy lub w blenderze?
Mielenie i blendowanie suchego pyłku pszczelego nie jest wskazane, gdyż tarcie i wysokie temperatury mogą niszczyć jego wartości. Lepszym i szeroko polecanym sposobem jest namoczenie go w przestudzonej wodzie.
Więcej o tym przeczytasz w karcie produktu (>>pyłek pszczeli)
Z czym mogę mieszać i jeść pyłek pszczeli?
Polecamy mieszać namoczony pyłek pszczeli z płatkami zbożowymi, mlekiem i miodem. Możesz też mieszać z twarogiem i miodem z owocami. Dostępne smaki znajdziesz z zakładce „przysmaki miodowe”.
Pamiętaj, aby pyłek pszczeli przygotowywać na bieżąco. Gdy wymieszasz go z innymi produktami i nabierze wilgoci, już po kilku dniach może być niezdatny do spożycia.
Jak przechowywać pyłek pszczeli?
Ważne, aby nie dopuścić do zawilgocenia pyłku, dlatego przechowuj go w hermetycznych opakowaniach. Dobrze wysuszony pyłek pszczeli można przechowywać bez zamrażania. Gdy jednak dostanie się wilgoć i pojawi się pleśń, pyłek stanie się nieprzydatny do spożycia nawet przed upływem terminu przydatności.
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania?
Skontaktuj się ze mną